WIDEO

LDL 574, zero blaszki. Niskie LDL, miażdżyca — co tu się nie zgadza?

W ostatnim czasie wielu tak zwanych influencerów będących na dietach niskowęglowodanowych lub carnivore opublikowało swoje wyniki badań dotyczące obecności zwapniałej lub niezwapniałej blaszki miażdżycowej. Wszystkie te osoby mają bardzo wysoki poziom LDL, a jednocześnie są zdrowe metabolicznie.

Obejrzyj film →

Najstraszniejszą, a zarazem jedną z najciekawszych cech życia jest jego nieprzewidywalność. Może być ona źródłem ekscytacji, ale niestety znacznie częściej staje się przyczyną strachu, lęku oraz szeroko pojętej bierności.

Istnieje jednak jedno panaceum na te wszystkie bolączki. 

Zapraszam do najnowszego artykułu: Życie to sztuka działania w warunkach niepełnej wiedzy

ARTYKUŁ

JAK KRYZYS GOSPODARCZY NA KUBIE POPRAWIŁ ZDROWIE CAŁEGO SPOŁECZEŃSTWA

​Kryzysy i klęski głodu na pewno nie należą do łatwych ani zabawnych tematów. Jest jednak coś ironicznego w obserwacji, jak jeden z takich kryzysów wpłynął na zdrowie większości społeczeństwa.

Kryzys gospodarczy na Kubie w latach 1989–2000 doprowadził do gwałtownych zmian w codziennym życiu mieszkańców. Średnia dostępność energii z pożywienia spadła z około 2899 do 1863 kcal dziennie na osobę, a odsetek osób aktywnych fizycznie wzrósł z 30% do 67%. W całej populacji zaobserwowano spadek średniej wartości BMI o około 1,5 jednostki oraz zmniejszenie częstości występowania otyłości z 14% do 7%.

W kolejnych latach, między 1997 a 2002 rokiem, odnotowano wyraźny spadek umieralności: z powodu cukrzycy o 51%, choroby wieńcowej o 35%, udaru mózgu o 20%, a ze wszystkich przyczyn łącznie o 18%.

Źródło →

„Nigdy nie pozwól, aby przyszłość cię niepokoiła. Stawisz jej czoło, jeśli będziesz musiał, tą samą bronią rozumu, która dziś uzbraja cię przeciw teraźniejszości. ” — Marek Aureliusz

„Błąd jest przywilejem filozofów; tylko głupcy się nie mylą.” — Denis Diderot

„Pomogłem człowiekowi wspiąć się na górę i odkryłem, że sam również dotarłem na szczyt.” — przysłowie hinduskie

Z ARCHIWUM

Owłosienie sugerujące nowotwory układu pokarmowego, czyli włosy Schriddego i objaw Chvostka

Owłosienie na ciele pełni wiele ważnych funkcji np., ochronnych lub sygnalizujących naszą atrakcyjność potencjalnym partnerom. Warto jednak wiedzieć, że może ono również pełnić funkcję diagnostyczną, ostrzegając nas przed nowotworami układu pokarmowego.

Wróć do materiału →

„Żona obwinia mnie o zrujnowanie jej urodzin. To niedorzeczne, nawet nie wiedziałem, że miała dziś urodziny.”

DEBATY HISTORYCZNE:

„Pan, proszę pana, zginie niechybnie albo na szubienicy, albo na chorobę weneryczną.” – John Montagu

„To zależy, proszę pana, od tego, czy obejmę pana zasady, czy pana kochankę.” – John Wilkes

JAK STRES POZBAWIA WŁOSY KOLORU?

Tym razem pora założyć kapelusz trychologa i powiedzieć kilka słów o siwieniu włosów.

Często można usłyszeć, że ze stresu da się osiwieć. Wiele osób zastanawia się, czy rzeczywiście jest to możliwe. Odpowiedź brzmi: tak — stres może przyspieszać utratę barwnika we włosach. Za zjawisko to odpowiada kilka różnych mechanizmów. Jeden z najlepiej poznanych dotyczy bezpośrednio komórek odpowiedzialnych za wytwarzanie barwnika.

Melanocyty to komórki produkujące melaninę, czyli barwnik odpowiadający między innymi za kolor skóry i włosów. W mieszkach włosowych znajduje się również zapas komórek macierzystych melanocytów. Są to komórki rezerwowe, z których podczas kolejnych cykli wzrostu włosa powstają dojrzałe melanocyty wytwarzające melaninę.

Podczas silnego stresu uruchamiany jest współczulny układ nerwowy — część układu nerwowego przygotowująca organizm do reakcji „walcz albo uciekaj”. Zakończenia nerwowe znajdujące się wokół mieszków włosowych uwalniają wtedy większe ilości noradrenaliny, czyli substancji przekazującej sygnały pomiędzy komórkami nerwowymi a innymi komórkami organizmu.

Noradrenalina może gwałtownie pobudzać uśpione komórki macierzyste melanocytów. Zaczynają one zbyt szybko się dzielić, dojrzewać i opuszczać swoje miejsce w mieszku włosowym. Zamiast pozostać jako rezerwa na kolejne cykle wzrostu włosa, zostają przedwcześnie wykorzystane.

Kiedy ich pula się wyczerpie, w mieszku włosowym zaczyna brakować komórek zdolnych do odtwarzania melanocytów produkujących barwnik. Nowo powstający włos zawiera wtedy mniej melaniny albo nie zawiera jej wcale, dlatego wyrasta szary lub biały.

W badaniach na myszach proces ten zależał przede wszystkim od bezpośredniego działania nerwów współczulnych. Nie był natomiast napędzany głównie przez kortyzol ani przez atak układu odpornościowego.

Nie oznacza to jednak, że każdy okres napięcia prowadzi do trwałego siwienia ani że stres niszczy wszystkie melanocyty znajdujące się w skórze. Najsilniejsze dowody dotyczą komórek barwnikowych obecnych w mieszkach włosowych, a sam mechanizm został szczegółowo wykazany przede wszystkim w badaniach na zwierzętach.

U ludzi zaobserwowano natomiast, że zmiany pigmentacji pojedynczych włosów mogą czasowo pokrywać się z okresami silnego stresu. W niektórych przypadkach po zmniejszeniu obciążenia włosy odzyskiwały część barwnika. Sugeruje to, że na wczesnym etapie proces nie zawsze musi być całkowicie nieodwracalny. Nie oznacza to jednak, że siwienie można zawsze cofnąć przez samo ograniczenie stresu.

Dodatkowym zagrożeniem dla melanocytów jest stres oksydacyjny, czyli stan, w którym powstaje zbyt wiele reaktywnych cząsteczek mogących uszkadzać białka, tłuszcze, mitochondria i materiał genetyczny komórek.

Melanocyty są szczególnie narażone na takie uszkodzenia, ponieważ sama produkcja melaniny wiąże się z powstawaniem reaktywnych form tlenu. Są to nietrwałe cząsteczki, które w nadmiarze mogą zaburzać działanie komórek. Mechanizm ten ma znaczenie między innymi w niektórych zaburzeniach pigmentacji, takich jak bielactwo, nie należy go jednak automatycznie utożsamiać ze zwykłym stresem psychicznym.

Stres nie „wybiela” więc bezpośrednio już istniejącego fragmentu włosa. Widoczna część włosa jest zbudowana z martwych komórek i nie może nagle stracić barwnika pod wpływem emocji. Stres może natomiast wysłać do mieszka włosowego sygnał, który przyspiesza zużywanie jego zapasu komórek barwnikowych.

Efekt staje się widoczny dopiero w nowo powstającym fragmencie włosa — już po tym, gdy wyrośnie on ze skóry.