WIDEO

LDL 574, zero blaszki. Niskie LDL, miażdżyca — co tu się nie zgadza?

W ostatnim czasie wielu tak zwanych influencerów będących na dietach niskowęglowodanowych lub carnivore opublikowało swoje wyniki badań dotyczące obecności zwapniałej lub niezwapniałej blaszki miażdżycowej. Wszystkie te osoby mają bardzo wysoki poziom LDL, a jednocześnie są zdrowe metabolicznie.

Obejrzyj film →

WIDEO

Lekarz: „Gdyby działało, to byśmy to przepisywali”. Czy to prawda?

Czy lekarz wie wszystko? Spoiler: nie, i wcale nie musi. Problem pojawia się wtedy, gdy zamiast uczciwego „nie wiem, muszę o tym poczytać." lub "nie sprawdzałem tych badań”, pacjent słyszy protekcjonalne: „gdyby to działało, to byśmy to stosowali”. Punktem wyjścia do tego filmu jest historia pacjenta po operacji nowotworu prostaty, który zapytał swojego radiologa o sens stosowania melatoniny jako wsparcia podczas radioterapii. Reakcja lekarza? Zdziwienie i natychmiastowe zbycie tematu.

​Obejrzyj film →

Postrzeganie błędów w naszym społeczeństwie jest równie przerażające, co konsekwencje unikania ich popełniania. Ten stan rzeczy nie powinien dziwić. Wpajanie strachu przed błędami i krytyką zaczyna się już we wczesnym dzieciństwie. Zanim 99,9% z nas osiągnie dorosłość, awersję do pomyłek mamy wygrawerowaną w rdzeniu kręgowym. Konsekwencje tego są kolosalne.

Zapraszam do przeczytania najnowszego artykułu: „Najniebezpieczniej jest nie popełniać błędów”.

BADANIE

PRZEŁOM W LECZENIU DEPRESJI? PRZESZCZEP MIKROBIOTY POTĘGUJE DZIAŁANIE ANTYDEPRESANTÓW

​Wyniki kontrolowanego badania klinicznego z użyciem placebo wskazują na nowe perspektywy w terapii zaburzeń depresyjnych. Połączenie procedury przeszczepiania mikrobioty jelitowej (FMT) ze standardowym leczeniem inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) przyniosło istotnie większą redukcję objawów depresji – mierzonych w skali Hamiltona – niż stosowanie samej farmakoterapii.

Zaobserwowana skuteczność wiąże się przede wszystkim z dwoma mechanizmami: trwałym zasiedleniem jelit biorcy przez mikrobiotę dawcy oraz wyciszeniem sygnałów zapalnych w organizmie. Badanie to stanowi kolejny dowód na kluczową rolę osi jelitowo-mózgowej i wskazuje, że modyfikacja mikroflory jelitowej może stać się cennym wsparciem dla tradycyjnego leczenia psychiatrycznego.

Przypominam, że już parę lat temu publikowałem na kanale materiał, w którym tłumaczyłem dokładnie ten mechanizm. Wyjaśniałem wtedy, że stan zapalny aktywuje w jelitach szlak kynureninowy, co prowadzi do zaburzeń sygnalizacji serotoninowej oraz powstania neurotoksycznych metabolitów przenikających przez barierę krew-mózg. Wyniki takich badań po raz kolejny pokazują, jak kluczowe – i potwierdzane przez naukę – są te powiązania! Myślisz "jelita", to i powinieneś zawsze potencjalnie wiązać to z pracą mózgu.

Źródło →

„Człowiek, który ucieka przed swoim lękiem, może się przekonać, że obrał jedynie krótszą drogę, by się z nim spotkać.” — J.R.R. Tolkien  

„Sukces to przechodzenie od porażki do porażki bez utraty entuzjazmu.” — Winston Churchill

„Jeśli człowiek nie wie, do którego portu zmierza, żaden wiatr nie jest pomyślny.” — Seneka

KSIĄŻKA „THE ART OF LEARNING” — JAK ZAMIENIAĆ PORAŻKI W PRZEWAGĘ

Josh Waitzkin jest w pewnym sensie kimś, z kogo twórczością się wychowywałem. Jedną z najbardziej wyrazistych cech mojego charakteru jest ogromna tendencja do wpadania w obsesję — pojawiła się, gdy byłem dzieckiem, przybrała na sile w wieku nastoletnim, osiągnęła kulminację w dorosłości i już nigdy mnie nie opuściła.

Przeskakiwałem więc z jednej pasji w kolejną. Jedną z nich, która trzymała mnie przez długie lata, były szachy. Miałem to szczęście, że w moje ręce trafił program komputerowy Chessmaster, dzięki któremu mogłem szlifować swoje umiejętności. Waitzkin był jednym z głównych ekspertów i nauczycieli w wersji Chessmaster 9000. Facet był absolutnym gigantem szachów i nauczył mnie niezwykle dużo.

Co ciekawe, osiągnął on mistrzowski poziom w dwóch pozornie odległych dziedzinach: szachach oraz Tai Chi Push Hands („pchające dłonie”). Z tym większą ciekawością wiele lat temu sięgnąłem po jego książkę poświęconą psychologii nauki. W The Art of Learning Waitzkin pokazuje, jak świadomie budować własny proces uczenia się, zachowywać skuteczność pod presją i wykorzystywać błędy jako materiał do dalszego rozwoju.

Książka łączy autobiografię z praktyczną psychologią osiągnięć. Waitzkin opisuje zarówno drogę dziecięcego mistrza szachowego i presję związaną z nagłą popularnością, jak i późniejsze rozpoczęcie nauki sztuk walki niemal od podstaw. Najciekawsze jest jednak nie to, ile zdobył tytułów, lecz sposób, w jaki przeniósł zasady mistrzostwa z jednej dziedziny do drugiej.

Kluczowe myśli z książki:

• „Growth comes at the point of resistance.” — rozwój rozpoczyna się tam, gdzie pojawia się realny opór, a kończy strefa komfortu.

• „What I am best at is the art of learning.” — największą przewagą nie musi być talent do konkretnej dziedziny, lecz umiejętność coraz lepszego uczenia się. Jak widać po mojej działalności na przestrzeni lat, myśl ta została głęboko zaszczepiona w rdzeniu mojej świadomości.

• Opanowanie podstaw: Najwyższy poziom wynika nie z poznania sekretnych technik, lecz z niezwykle głębokiego opanowania fundamentów.

• Porażka jako przewaga: Błędy stają się zasobem, gdy zostaną spokojnie przeanalizowane, zamiast być traktowane jako zagrożenie dla własnej samooceny.

• Odporność pod presją: Skuteczność w trudnych momentach buduje się podczas codziennego treningu, a nie dopiero w chwili egzaminu, zawodów czy ważnej prezentacji.

• Przekształcanie słabości: Własne ograniczenia warto poznać tak dokładnie, aby z czasem przekształcić je w charakterystyczny, unikalny styl działania.

To wartościowa pozycja dla osób uczących się wymagających zagadnień, rozwijających firmę, uprawiających sport lub dążących do mistrzostwa w dowolnej specjalizacji. Szczególnie dobrze trafia do czytelników, którzy nie szukają kolejnej książki motywacyjnej, lecz chcą lepiej zrozumieć proces długoterminowego rozwoju.

Link do książki: Josh Waitzking - The Art of Learning: An Inner Journey to Optimal Performance

Z ARCHIWUM

Chroniczny STRES widoczny w morfologii — jak zdiagnozować go oraz problemy, które mu towarzyszą

Chroniczny stres jest jedną z przypadłości, którą można wykryć w jednym z najtańszych i najłatwiej dostępnych badań w naszym kraju — morfologii. Odczyt odpowiednich markerów w połączeniu z wywiadem medycznym i diagnozą różnicową może pomóc zidentyfikować pacjentów, którzy są przeciążeni i/lub wycofani emocjonalnie oraz potencjalnie ułatwić znalezienie tych osób, które rzeczywiście doświadczają problemów psychosomatycznych.

Wróć do materiału →

​Znalezione w odmętach internetu:

„Czy ta szynka jest przetworzona? Jeśli tak, to jej nie chcę.”

„Proszę pani, to ważący jedenaście funtów, jednolity blok szynki delikatesowej. Nie ma w nim kości, tłuszczu ani tkanki łącznej. Jest to amalgamat mięsa pochodzącego z kilku świń — zemulgowanego, upłynnionego, przecedzonego, a następnie nieuchronnie połączonego w bluźnierczy mięsny obelisk.

Bóg nie miał żadnego udziału w stworzeniu tej ohydy. Sam fakt, że ten szynkowy monolit istnieje, dowodzi, że Bóg albo nie ma mocy, by zmienić swój wszechświat, albo nie wie o koszmarach rozgrywających się w jego królestwie.

Ten wieprzowy prostopadłościan jest czymś więcej niż wędliną. To fizyczna deklaracja pogardy ludzkości dla naturalnego porządku. To pycha w najczystszej postaci.

Mamy również wersję o obniżonej zawartości sodu, gdyby wolała pani taką.”

“„Arabia Saudyjska, Iran i Egipt odpadły już z mistrzostw świata. Jedynymi muzułmańskimi krajami, które pozostały, są Anglia i Francja.”

INSULINOOPORNOŚĆ, HEPCYDYNA I GROMADZENIE ŻELAZA

Jednym z najciekawszych mechanizmów patologicznych w organizmie jest zwiększone gromadzenie się żelaza spowodowane insulinoopornością. Wolne jony żelaza należą do najbardziej reaktywnych cząsteczek w naszym ciele, więc to zestawienie tworzy naprawdę wybuchową mieszankę. Jak dokładnie do tego dochodzi?

Hepcydyna to hormon produkowany głównie w wątrobie. Pełni funkcję „hamulca” kontrolującego ilość żelaza przedostającego się do krwi. Blokuje ferroportynę — białko transportujące żelazo z komórek jelita i narządów magazynujących do krwiobiegu. Gdy poziom hepcydyny spada, ferroportyna pozostaje aktywna, co pozwala na większe wchłanianie żelaza oraz uwalnianie go z zapasów.

W przebiegu insulinooporności stężenie insuliny bywa wysokie, ale przekazywany przez nią sygnał jest osłabiony. Badania wskazują, że może to ograniczać zdolność insuliny do prawidłowego stymulowania produkcji hepcydyny.

U osób z otyłością, stłuszczeniem wątroby i zespołem metabolicznym sytuacja jest jednak bardziej złożona. Hepcydyna nie zawsze jest obniżona — jej poziom może być prawidłowy, a nawet podwyższony w odpowiedzi na stan zapalny i nadmiar żelaza. Mimo to pierwiastek ten nadal kumuluje się w komórkach wątroby i makrofagach. Zjawisko to tłumaczy się m.in. opornością na hepcydynę: organizm produkuje hormon, ale jego zdolność do skutecznego ograniczania przepływu żelaza jest niewystarczająca.

Jednocześnie stłuszczona i przeciążona metabolicznie wątroba zwiększa produkcję oraz uwalnianie ferrytyny. Ferrytyna jest białkiem magazynującym żelazo, ale reaguje również na stan zapalny i uszkodzenie komórek. Podwyższony poziom ferrytyny nie zawsze świadczy więc o ogólnoustrojowym nadmiarze żelaza — może odzwierciedlać równocześnie wyższe zapasy tego pierwiastka, przewlekły stan zapalny oraz stłuszczenie lub uszkodzenie wątroby.

W medycynie taki obraz określa się mianem hiperferrytynemią metaboliczną. Oznacza on podwyższone stężenie ferrytyny współwystępujące z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak insulinooporność, cukrzyca typu 2, otyłość brzuszna, nieprawidłowy lipidogram czy metaboliczne stłuszczenie wątroby.

Gdy badania potwierdzają rzeczywiste odkładanie się żelaza (szczególnie w wątrobie), stosuje się określenie dysmetaboliczny zespół przeciążenia żelazem (DIOS). Typowy jest wtedy podwyższony poziom ferrytyny, prawidłowe lub umiarkowanie zwiększone wysycenie transferyny oraz łagodne przeciążenie wątroby żelazem.